نذیر ظفــــــر
وای وطن میسوزد
دیده بگشا که سرا پای وطن میسوزد
قله و دشت و دمن های وطن میسوزد
عندلیبان هـــــــــــمه آوارهِ باغ دگران
همه در حســرت گلهای وطن میسوزد
اشک ما گل نکـــند آتش دیرینه خصم
هر کجــــا گوشهِ زیبای وطن میسوزد
زخــــــم جان شهدا آتش جانسوز شده
در لــــــحد هم به تمنای وطن میسوزد
مرد و زن جامهِ مشکین عزا پوشیده
در مصائب همه همرای وطن میسوزد
نالهِ هاتف وجــــــدان بدل ِ گوش شنو
می سراید به فغان: وای وطن میسوزد
وبلاگ خبر های داغ از افغانستان و جهان
